Kisumamma

Jamm, Strumpan er þá nýbúin á skautanámskeiði og er efni í mikla listskautamær. Að minnsta kosti er hún hörð á því að fara að æfa skauta og hefur fengið vilyrði fyrir því, svo fremi sem það rekist ekki á fimleikana. Þeir eru nú sem betur fer bara einu sinni í viku, á laugardögum. Sú stutta spurði á lokadeginum hvort það væri búið að ákveða hvenær æfingarnar yrðu. Nei, það var ekki búið. Þá vildi hún vita um líkurnar á því að það yrðu æfingar á laugardögum. Nei, það voru litlar líkur á því. Þá kom eitt stórt “hjúkkit” frá Strumpunni. Svo það stefnir allt í skautaæfingar ofan á fimleika og fiðlu. Hún hefur nú þegar náð ágætum tökum á að renna sér en finnst meira sport að æfa sig að fara í hringi heldur en að skauta.

Við ákváðum svo í síðustu viku að láta hana hjóla af og til heim úr leikskólanum. Þá er hjólið með í bílnum að morgni og skilið eftir. Fyrsta skiptið var ekki vel heppnað. Þá gengum við Mummi í leikskólann og hún hjólaði heim með mörgum stoppum og miklu væli. Það sýndi líka svart á hvítu að gamla hjólið var orðið of lítið því hún náði fótunum varla úr 90°. Við höfðum nefnilega ákveðið að láta hana ná góðum tökum að hjóla án hjálpardekkja áður en stærra hjól kæmi í hús. En þetta gekk ekki svo við brunuðum til Vidda og þar fengum við forláta hjól, mjög smart appelsínugult og æfingahringurinn í Holtateigi á eftir gekk vonum framar. Tveim dögum seinna var gerð önnur tilraun til að hjóla heim og þá brunaði sú stutta alsæl, ekkert væl og bara smá stopp. Aðallega til að leyfa þeim gömlu að ná andanum. Nú höfum við sjálf hjólað með henni heim síðustu daga. Það gengur vonum framar. Lítill athyglisbrestur - þó er Mummi hafður fremstur og ég aftast til að lágmarka áhættuna, hún brunaði nefnilega fram úr pabba sínum í gær og klessti þá á bekk við elliheimilið. En það varð ekkert stórslys úr því.

Svo er bara DK á morgun. Planið er reyndar að taka lest strax yfir til Malmö, gista þar í eina nótt, taka svo bílaleigubíl og vera í bústaðnum. Enda svo í tvær nætur í Køben á bed and breakfast á Christianshavn og taka duglega á því.

Ég bið að heilsa Nýdönsk og Jet Black Joe ef einhverjir fara á tónleika. Það var nú lengi í kollinum á mér að drífa mig suður en þrátt fyrir allt þá elska ég Danmörk meira en Nýdönsk svo valið var ekkert erfitt. En ég verð með þeim í huganum.

Jæja, það var tekin skyndiákvörðun í gær að skella sér til útlanda í viku. Fór nefnilega að skoða tilboð hjá Express og fann svo gríðarlega góð verð á beinu flugi til Køben. Svo við förum á föstudag og verðum eina nótt í borginni, förum síðan í bústaðinn í fjórar nætur og tökum smá Købenfíling í bakaleiðinni. Því miður náði ég ekki að samræma þessa ferð við GM á Parken 30. ágúst, enda seldist upp á tónleikana á klukkutíma. En jibbí skibbí ég er að fara til Danmerkur.

Þeirri minnstu voru flutt tíðindin í kvöldmatnum í gær (ekki daglegt brauð að tilkynna að maður fari til útlanda eftir fjóra daga) og þegar hún átti að giska hvað væri svona spennandi þá sagði hún að það væri líklega afmæli eða Tívolí. Nokkuð nálægt lagi, við munum náttúrulega taka Tívolí túr með meiru og líklega halda smá upp á afmælið mitt. Hún er sem sagt mjög spennt að fá að fara í rússíbanana (þessa villu ætlar hún ekki að leiðrétta, enda miklu skemmtilegra orð.)

Að lokum, smá skáldskapur (sem Strumpa fullyrðir að hún hafi samið…?);

Gamli Nói, Gamli Nói, er að suss’á börn

Kann hann ekki að sussa,

Lætur börnin frussa

Gamli Nói, Gamli Nói, er að suss’á börn

Eins og venjulega er ég blogglöt en samt gerist alveg nóg að skrifa um. 1) Nýdönsk var æði. Auður kom norður og bjargaði mér. Ég setti á mig Obsession, dró upp gömlu hliðartöskuna, og fór í græna ruslapokann og leið alveg eins og ég væri 18, eða close enough. Nýdanskir brugðust mér ekki, Björn Jr. gleymdi textanum við Apaspil og þurfti að fá Jón til að leiðbeina sér aftur. Saknaði Cheers en kannski tóku þeir það eftir að ég fór. Ég var sem sagt ekki allan tímann, aðallega af því að ég vildi ómögulega ganga alein heim og tímdi að sjálfsögðu ekki að taka leigubíl.

2) Fiskidagarnir á Dalvík að vanda góðir. Tókum bæði súpurölt á föstudag (þó ekki hjá Svansý og Loga… ) og fiskismakk í gær. Dalvíkingar eru bestir og gera þetta svoooo vel. Og af því að bróðir minn segir að maður eigi að blogga um fræga fólkið þá fljóta hér orðaskipti Hafdísar (að útskýra fiska fyrir Sóleyju) og Matta Matt. með. H: Þetta er örugglega kolkrabbi. M. Nei, þetta er smokkfiskur. H: Ó, jæja, you tell me.

3) Búin að labba og hlaupa í vikunni. Tók lííítinn hlaupatúr á þriðjudag við mikið erfiði og gekk bæði með Kristínu og Orgelstelpunni. Gæti þess að borða hæfilega mikið til að eiga orku í þetta allt.

4) Hef staðið mig vel í uppeldinu. Fór með Sóleyju á Mamma Mia og sú stutta er orðinn aðdáandi. Tek hana síðar á Nýdönsk, hún var mjög súr að fá ekki að fara með!

Í síðustu viku vorum við með Sigrúnu túrista hjá okkur. Það fór nú ekki allt eins og átti að gera, Minjasafnið (þar sem mér skilst að eldhúsinnréttingin úr Stekkjargerði sé til sýnis…) og Davíðshús fóru fyrir lítið. Það fyrra vegna leti, það síðara vegna lokunar. Aftur á móti náðum við góðum túristamat sem náði hámarki þegar við fórum (fyrir viku) út að borða á Friðrik V. Fyrir valinu varð 5 rétta óvissuferð með víni (fyrir kellurnar þeas.) Maturinn var unaður frá upphafi til enda. Byrjaði á smá flís af nautacarpaccio (meðan við drukkum fordrykkinn). Svo man ég ekki meir því ég var orðin svo full. Neeeeiii, ekki alveg. En ég man ekki alveg allt. Blandaða sjávarrétti, lundi eldaður á tvenns konar hátt, lamb og naut í aðalrétt og fjórir blandaðir eftirréttir - sérstaklega unaðsleg súkkulaðikaka, eins og alltaf en alveg frábær engiferís líka. Í millihreinsun fengum við sorbet úr hvönn (minnir mig….) en hvað var þetta fimmta aftur???

Í dag fórum við svo aðra óháða túristaferð, að þessu sinni með Kristínu, Árna og Sveini Áka, ásamt tveimur dönskum feðgum, góðvinum þeirra (hringir DV með skandalsögur af Brekkuskólanemendum senda heim fyrir fyllerí einhverjum bjöllum??). Leið okkar lá til Grímseyjar. Fyrsta skiptið fyrir okkur litlu fjölskylduna. Og alveg snilld nema Strumpa nældi sér auðvitað í sjóveiki á leið út en var bara dópuð niður á leið í land.  Þetta var mikil óvissuferð því það var þoka í bænum þegar var lagt íann og spurning hvernig Grímsey hefði það. Hún reyndist hafa það gott, reyndar talsverður vindur en sól og yndislegheit að öðru leyti. Þegar við skiluðum okkur í bæinn, um átta leytið var enn 23 stiga hiti í bænum. Þessi síðasta vika hefur verið ótrúleg. Ég hef samt bara náð mér í góða gamaldags bændabrúnku en hún er betri en ekkert.

Annars er ég mjöööög heit fyrir Nýdönsk á föstudagskvöld. Við ræddum það nefnilega skólasysturnar að kvöldi 16. júní að það vantaði að fá Nýdönsk að spila annars staðar en í Sjallanum. Nema hvað, mér varð að ósk minni. Nú vantar mig bara dansfélaga. Er með eina í sigtinu, eru einhverjir á varamannabekknum (ekki óléttar eða á Norðurlöndum?) sem vilja memm?

Brúðkaup nr. 2 var hið skemmtilegasta. Alveg frábær athöfn í Fríkirkjunni þar sem H-in þrjú, Hjörtur Magni, Helgi Heiðar og Háskólakórsparturinn fóru á kostum í persónulegri og hlýlegri athöfn. Brúðhjónin afar sæt og mjög plein sem var mér mjög að skapi. Náði að hemja táradalinn býsna vel, fór ekki svo að ég þyrfti viskustykki til að þurrka framan úr mér eins og síðast, þetta var meira svona horfa í gegnum móðu-fílingur. Á milli veislu og athafnar voru æfingabúðir hjá tengdafjölskyldunni til að æfa skemmtiatriði kvöldsins. Veislan hófst klukkan fimm. Skemmst frá því að segja að hún lukkaðist vel. Sjaldan eða aldrei hef ég til að mynda dansað við Hjálpum þeim - það leynir á sér sem danslag. Skemmtiatriði fjölskyldunnar fór vel fram, hins vegar hafði þema kvöldsins verið “syngjum nú lög um Sigga og Sigrúnu”, svo það var eins gott að atriðið var tryllingsgott. Ég naut þess að hafa Helga forsöngvara við hliðina á mér. Tengdafjölskyldu minni er síðan ekki viðbjargandi þegar kemur að myndavélum. Að öðrum ólöstuðum þá sátu Hanna og Ármann lang-kátust fyrir. En við náðum góðu nýju þema að þessu sinni, engar Zoolander myndir, bara skorumyndir. Þær urðu ekkert rosamargar, en þeim mun fegurri voru skorurnar sem náðust á mynd. Er á engan hallað þegar ég segi að mín hafi verið fallegust. Og Nonna skora (sú efri) var í slíkri samkeppni að hún átti engan séns. Það væri auðvitað viðeigandi að sýna dæmi, máli sínu til stuðnings en ég læt það eiga sig.

Brunuðum heim á sunnudag. Það er að verða búið að ofnota alla samkvæmis-bílaleiki til að hafa ofan af fyrir dótturinni. Bílferðin gekk þó vel. Það kallast svo þegar bílveikin hræðilega brýst ekki út. Kettirnir voru alsælir að fá okkur heim. Fyrsta kvöldið uppi í rúmi plantaði Prinsi sér ofan á mig. Það gerir hann ekki oft, hann er meira svona miðjuköttur. Enda varð Skessa hálf súr þegar hún kom og fann kött í bóli bjarnar en lagðist þá bara á bringuna á mér. Fékk engan frið þar, sá gamli ýtti henni burt, ætlaði að eiga sitt quality móment í friði.

Erum búin að fara í góða Kristínar-Árna-SveinsÁka endurhæfingu. Þau mættu í bítið á mánudag, við fórum í mat til þeirra í gær (snilldargóðan) og svo saman í bíó (fullorðna gengið) að sjá Mamma Mia í dag. Það er ekkert smá “must buy” dvd. Ég var með móðu á augunum á parti, gleðibros á andlitinu allan tímann og syngjandi með sjálfri mér í öllum lögum. En eins og Kristín sagði, við verðum að horfa á hana með rauðvíni og syngja hástöfum með öllum lögum…. Og Colin Firth er svo sannarlega mikið krútt.

Framundan er 90 ára afmæli hjá afa um helgina og góður gestur eftir helgi (reyndar góðir gestir um helgina líka, auðvitað….) en góði gesturinn okkar er búinn að panta borð á Friðrik V. og Halastjörnuna så jeg glæder mig helt vildt….. mumms.

Þá er ég búin með útlandaútlegðina í bili. Var í þrjár vikur í burtu sem er með því lengra sem gerist. Fékk svona ca. 3 góða veðurdaga svo ekki bætti ég brúnkuna. Stóð mig hins vegar alveg yfir meðallagi í innkaupum. Náði til að mynda að kaupa brúðkaupsdress og skó (þetta síðarnefnda frekar sjaldgæft). Brúðkaupið hjá systur var yndislegt. Ég grét alveg óskaplega og það gerði brúðurin og systir brúðgumans og gott ef ekki brúðguminn sjálfur, svo ég var í góðum selskap. Kannski ég taki með mér klúta til að grípa í, í næsta brúðkaupi? Við eyddum einum og hálfum degi í Stokkhólmi. Ekki brostu veðurguðirnir þar. Fórum í kanalsiglingu fyrri daginn, sem var góð nema hvað Strumpan var aðeins farin að missa þolinmæðina eftir hálfan túr eða þar um bil. Þriðjudagurinn var því meira helgaður henni, fyrst farið á Skansen, aðallega að skoða dýr. Þar vöktu mesta lukku geitur og selir. Með öðrum orðum, alveg eins hægt að fara í Húsdýragarðinn . Reyndar fékk sú stutta líka að klappa bóa-slöngu og tarantúlu. Því miður var ég sett á myndavélina og gat ekki klappað þessum fallegu dýrum. Af Skansinum fórum við í Grænalund. Fórum í ýmis tæki, fyrst í rússíbana sem móðurinni þótti nóg um og Strumpan gat ekki einu sinni argað (nema þegar við vorum að fara af stað) því hún var algjörlega stjörf. En hún hefði alveg verið til í meira. Henni fannst líka frekar aumt að fara bara í sjö tæki, enda bliknar þetta í samanburði við Faarup Sommerland þar sem við eyddum heilum degi í fyrra og gátum beitt okkur vel. Eftir Grænalund fórum við heim á Östermalm og fundum þar ágætan ítalskan stað á Riddaragötu - Hlébarðaveitingastaðurinn heitir hann. Þar var Sóleyju sinnt í bak og fyrir og við fengum stórfínan mat. Í gærmorgun skein sól þegar við fórum í flug. Í borginni var reyndar þokkalegt veður í dag. Við náðum ágætri IKEA ferð þar sem Mummi bætti upp fyrir litla verslun í útlöndum, svo Prius mun væntanlega eyða miklu bensíni á heimleiðinni. Við gistum hjá Óla og Eygló, í fjarveru húsbændanna í augnablikinu en þau eru væntanleg í kvöld og fara norður og búa í húsinu okkar og knúsa kettina fyrir okkur. Við erum svo væntanleg til Akureyrar á sunnudag. Það verður gott að koma heim eftir langa fjarveru.

PS Í gær fæddust tvíburar í næstu götu. Hannes er orðinn stóribróðir og á nú bæði litla systur og lítinn bróður.

Jæja, þá er maður búin að  vera tæpar tvær vikur í útlöndum. Ástkær Danmörk kvödd í gærmorgun eftir góða dvöl. Átti alveg hreint framúrskarandi gott námskeið. Fyrst Álaborg, sem var nú, merkilegt nokk, býsna falleg á köflum en reyndar líka ljót. Svona athyglisverð blanda. Náði að fara einn dag til Skagen og hitta góðvini mína en það var hins vegar ansi hvasst og ekki mikið hægt að vera úti. Svo við tókum bara týpíska heimsókn á þetta, ég var bæði marineruð og fyllt þegar ég sneri til Álaborgar. Ég fór síðan fyrir viku til Schæffergården og dvaldi þar í algjörum lúxus, maður er svoleiðis handa- og fótalaus þegar er búið að þjóna manni þar. Fengum þar alveg frábæra fyrirlestra og unnum í hópum. Ég þurfti til dæmis að reyna það á eigin skinni að skrifa logbók, eins og ég þræla nemendum mínum í !! Fór líka í gönguferð með Guðlaugi Arasyni á Íslendingaslóðir. Hef svo sem lesið bækurnar hans, svo ég kannaðist við flest en það var mjög gaman að heyra þetta læf.

Ég kem allnokkrum krónur fátækari frá Danmörku. Ég keypti alveg hrauk af bókum og nokkra dvd, meðal annars Klovn, reyndar bara season eitt og þrjú. Tímdi ekki meiru. Óttaðist mest að fá ekki að fljúga með allt þetta góss. En ég náði ekki að kaupa mér kjól fyrir brúðkaupin öll. Sá aldrei neitt sem passaði við það sem ég hafði í huga. En allt bjargast það í Svíþjóð. Hér er nefnilega besta verslunarmiðstöðin. Mall of America hvað? Þannig að þegar ég fór í Kuppolen í dag fann ég strax kjól í fyrstu búðinni. Á að vísu eftir að kaupa hann en keypti bara ýmislegt annað. Og er rétt að byrja (heldur Mummi fram að minnsta kosti).

Ég hef verið í sambandi við strumpuna símleiðis og með sms og tölvupósti síðustu daga. Innihaldið hefur reyndar mest verið það sama. Til skiptist skrifar hún ég sakna þín og ég hlakka til að sjá þig. En það er ósköp indælt engu að síður. Hef misst af ýmsu. Til dæmis fékk hún tannpínu á föstudag og þurfti að fara til tannlæknis og fá tvær viðgerðir. Við höfum klikkað á því að vera ekki nógu dugleg að nota tannþráð. Mér sem finnst við vera feiki dugleg að nota yfirleitt stundum tannþráð. En það dugar greinilega ekki, betur má ef duga skal. Og kannski bara gott að ég missti af þessu, ég hefði líklega farið að grenja … ég fer sí versnandi. Skældi ósköp yfir 4 weddings and a funeral í gær, og hef þó séð hana æði oft. Og í Danmörku sá ég mynd sem hét “Det som ingen ved” og það var sama sagan. Svo var ég næstum farin að skæla þegar ég kom úr lestinni í gær og hitti Önnu Steinu og Martin. Ég sem hélt að ég gæti varla versnað. Sennilega á ég eftir að gráta heil ósköp í brúðkaupunum framundan.

Strumpan er alltaf að sýna meiri og meiri nördatakta, ja, milli þess sem hún sýnir pæjutakta auðvitað . Núna les hún og les í bók sem hún valdi sjálf á bókasafninu. Bókin heitir Einhyrningurinn, ég myndi skjóta á að hún sé hugsuð fyrir 8 - 10 ára eða þar um bil. Sóley er svo spennt, af því að hún las aftan á bókina að ein sögupersónan (hestur) ætti eftir að lenda í mikilli hættu. Forvitnin er að bera hana ofurliði svo hún stelst til að lesa aftar í bókinni, við tökum einn kafla á kvöldi fyrir hana en hún laumast áfram. Það er fyndið. Hún stefnir í að verða meira lestrarnörd en ég … þarna koma tvö plúsgen mjög sterk inn greinilega, því Mummi var auðvitað líka svona, vandspáð um hvort okkar var verra.

Ég er búin að ná mér af strengjunum. Hljóp í gærkvöld af því tilefni.  (Sem minnir mig á það, helv. fíflin flýttu Akureyrarhlaupinu, nú verður það 21. júní, einmitt þegar ég er í DK að spísa og snakka - aaarghhh!!!!) En hlaupið í gær altso afar stutt og mjöööög hægt. Þetta heitir örugglega ekki að hlaupa, kannski frekar að jogga. Hvað kallast svona röskur gönguhraði? Reyndi að teygja vel og vandlega á svo ég gæti amk setið næstu daga. Það eru jú prófayfirferðir út í eitt. Nú les ég til dæmis skemmtilegar játningar. Börnin í 1. bekk áttu nefnilega að skrifa um “din families spisevaner” og þar kennir ýmissa grasa. Nú veit ég til dæmis að einn nemandi minn borðar morgunmatinn fyrir framan tölvuna til að geta horft á “One tree hill”…. og þetta er ekki stelpa .

Eftir tvær vikur verð ég í Danmörku, det er bare dejligt .

Ég er með árans strengi eftir garðvinnuna - núna bara aftan í hægra lærinu. Hversu lengi getur það varað?

Það hefur ekki vantað blíðuna hér á okkur síðustu daga. Með merkilegum afleiðingum. Haldiði ekki að liðið hafi farið í vorhreinsun í garðinum á sunnudaginn og - það sem meira og merkilegra er auðvitað - málað skúrinn á mánudaginn. Það erum við nefnilega búin að humma af okkur síðan 2005, og tók síðan ca. tvo tíma þegar til kom. Það er bara þannig að á svona dögum er maður bara glaður að hafa eitthvað að gera úti við. Ég var meira að segja að hugsa um að borða úti í gærkvöldi, það var reyndar engin sól en við hefðum getað kveikt á kerti, það bærðist ekki grasstrá í garðinum. Síðan fannst mér það ekki alveg að gera sig - indverski maturinn átti betur við inni í eldhúsi.

Nú eru hins vegar munnleg próf og við sitjum og stiknum í stofu 27 sem hefur baðast í morgunsólinni. Grillum börnin í leiðinni . Hefðum betur farið í Lystigarðinn og prófað þau þar…