Þá er kominn nýr meirihluti í Reykjavík og ekki byrjar ferill hans glæsilega. Varamaður Óskars segir skilið við flokkinn, Gísli Marteinn flýr til útlanda og Ólafur F. sakar nánast alla Sjálfstæðismenn um að vera lygara og eiðbrjóta. Hvað er satt og rétt í þessu öllu saman á eflaust eftir að koma í ljós einhvern daginn en þangað til hljótum við að hafa varann á að trúa nokkru sem þetta fólk segir.
Sumt finnst mér þó frekar ósanngjörn gagnrýni, t.d. að það sé eitthvað athugavert við það að Gísli Marteinn haldi áfram sem borgarfulltrúi þó hann fari til útlanda í nám. Það hafa fleiri gert og jafnvel sinnt öðrum veigamiklum störfum meðfram því að vera borgarfulltrúar. Það merkilega við þetta er líka það að skítkastið í Gísla kemur fyrst og fremst frá öðrum Sjálfstæðismönnum.
Önnur ósanngjörn gagnrýni snýst að Óskari frammara fyrir að hafa ekki haldið áfram samstarfi við Tjarnarkvartetinn. Það má öllum vera ljóst að hann og Ólafur F. geta ekki unnið saman og spurning hvort einhver geti unnið með Ólafi F. eftir þetta borgarstjóraævintýri hans. Ég spái því samt að hann fái nógu mikið samúðarfylgi til að fljóta inn í borgarstjórn aftur í næstu kosningum.
Þriðja ósanngjarna gagnrýnin, og e.t.v. sú ósanngjarnasta, finnst mér þó vera sá orðaleikur sem nú birtist í skrifum og viðtölum við borgarfulltrúa Sjálfstæðisflokksins þar sem þeir reyna að gera fulltrúa VG og Samfylkingar (og jafnvel Margréti Sverris) samseka sér í Reykjavíkurruglinu síðustu mánuði. Ég sé ekki annað en að þeir fulltrúar hafi komið hreint og beint fram og talið sig vera að mynda góðan meirihluta með Birni Inga þangað til Ólafur F. hljópst undan merkjum. Það er líka mjög undarlegt að telja síðustu tvö meirihlutaskipti eiga eitthvað skylt við þau fyrstu.
Hins vegar sé ég að moggabloggarar fylkja liði í stuðningi við þennan nýja meirihluta og það segir líklega meira um hann en mörg orð. Nú þarf ekkert nema stuðningsyfirlýsingu frá Hannesi Hólmstein til að reka naglann í líkkistuna.
Nú er liðinn rúmur mánuður frá því að Paul Ramses var numinn á brott frá fjölskyldu sinni og sendur til Ítalíu þar sem hann hýrist núna í flóttamannabúðum aðskilinn frá eiginkonu og nýfæddum syni. Þetta mál virðist gleymt á Íslandi. Ég efast samt um að ég sé einn um að hafa ennþá samviskubit fyrir hönd þjóðarinnar yfir þessari framkomu og bíð enn eftir að gott fólk sem hefur einhver áhrif taki sig nú saman í andlitinu og sameini fjölskylduna á nýjan leik.
Á sama tíma og opnunarathöfn Ólympíuleikanna stendur sem hæst berast líka fregnir af stríðsátökum í Suður-Ossetíu í Georgíu. Þar virðast allir aðilar hafa eitthvað til síns máls og erfitt að henda reiður á atburðarrásinni, sem á rætur sínar að rekja til Sovétríkjanna sálugu. Ég bíð eftir að einhver sem meira vit hefur á málunum skrifi ítarlega fréttaskýringu, því þetta veldur mér áhyggjum þó það sé langt í burtu.
Annars er svo mikið af átökum og hörmungum í heiminum að e.t.v. er bara best fyrir mann með jafn viðkvæmt hjarta og mig að hætta að fylgjast með. Núna áðan þurfti ég að neita nemanda að þreyta próf í HA þar sem viðkomandi hafði ekki klárað verkefnavinnu í námskeiðinu. Þrátt fyrir að allar reglur segðu til um að ég þyrfti að afgreiða málið svona þá fannst mér það mjög erfitt. Samt örugglega ekki jafn erfitt og nemandanum þótti að fá þessar fréttir.
Ég rakst á alveg dásamlega samlíkingu á netinu áðan (athugasemd 4). Þegar ég hugsaði málið nánar þá sá ég að tærari sannleika hef ég ekki lesið í háa herrans tíð. Framsóknarmenn eru svolítið eins og ísbirnir á Íslandi. Það þykir fréttnæmt þegar þeir sjást og það er mikið fjallað um þá en í hinu stóra samhengi hlutanna skipta þeir engu máli og eru það fáir að margir vilja friða þá en affarasælast er nú samt að losa sig við þá því þeir geta verið stórhættulegir ef þeim er ögrað eða hleypt í gjöful varpsvæði. Þeir sem sagt líta út fyrir að vera krúttlegir bangsar en eru í raun stórhættuleg rándýr.
Síðan eru líka til úthverfapólitíkusar sem sjá ekkert athugavert við að rífa gömul timburhús og byggja risastóra steinsteypukubba í staðinn og hafa það sem sitt helsta afrek í skipulagsmálum að hafa látið leggja nýju Hringbrautina. Það er spurning hvorir séu hættulegri Reykvíkingum.
Við Miðjarðarhafið er gömul og virt matarmenning. Þar hafa menn bæði stundað saltfisks- og pizzaát í gegnum aldirnar. Það var samt ekki fyrr en í ár á Dalvík að mönnum datt í hug að blanda þessu tvennu saman. Skyldi vera sama ástæðan fyrir því og því að menn hafa ekki bakað saltfisksvöfflur, hvorki fyrr né síðar, nema á Dalvík um árið?
Þá er maður búinn að hlusta á viðtalið hjá Stormsker við Guðna. Þetta hefði maður aldrei hlustað á nema vegna þess hve mikið er búið að tala um útgöngu Guðna. Ég efast um að nokkur maður hefði heyrt Guðna gera sig að fífli í þessum þætti nema vegna þess að hann gekk út. Reyndar var vitleysisgangurinn í kringum landbúnaðinn að mestu búinn þegar Guðni fór.
Sverrir Stormsker er náttúrulega eins og Sverrir Stormsker er og ég viðurkenni að ég hef svolítið gaman af því en Guðni hefur augljóslega ekki vitað út í hvað hann var að fara. Hvar er hann búinn að vera síðustu þrjátíu ár? Já, alveg rétt í fortíðinni. Sverrir var hins vegar rökfastur í spurningum sínum og vitleysan öll Guðna megin og ljóst að honum þótti mjög óþægilegt að svara þeim. Svaraði reyndar ekki heldur endurtók í sífellu eins og einhverja möntru: Íslenska lambið er gott. Íslenskur landbúnaður er góður og undarlegt hvað Sverrir leyfði honum mikið að tala út og suður eins og Guðna (og Ólafi F.) einum er lagið.
Sverrir: Fyrst íslenska lambakjötið er svona æðislegt af hverju getur það ekki keppt við erlent kjöt á markaði?
Guðni: Íslendingar eru stoltir af sínum landbúnaði.
Sverrir: Já, örugglega og ef þeim finnst íslenska rollan svona mikið betri og útlenskar skjátur fullar af viðbjóðslegum sýkingum þá kaupa þeir þær bara ekki, ekki satt?
Guðni: Nýsjálendingar hafa tekið fyrir allan innfluttning á landbúnaðarvörum. Hvað næst? Ryksuga?
Maðurinn er augljóslega gersamlega búinn að tapa því. Svo þegar Sverri leiddist þófið og fór að knýja harðar á um svör sagði Guðni bara að hann tæki ekki þátt í svona kjánaskap sem einkenndist af þekkingarleysi og hann væri bara farinn. Fór hins vegar ekki fyrr en seint og um síðir þegar Sverrir fór að spyrja hann um einhverja belju.
Það fór reyndar mjög í taugarnar á mér hvað Sverrir þrástagaðist á þessari belju. Hefur maðurinn aldrei heyrt talað um kýr? Guðni tók það hins vegar skýrt fram að hann hefði búið á Selfossi frá 14 ára aldri og þar væri ekki hægt að stunda neinn búskap og hann væri þ.a.l. ekki sveitarmaður heldur borgarbarn!
Ég er ekki alltaf sammála frænku minni en nú held ég að hún hafi svo sannarlega hitt naglann á höfuðið.
er ekki sami Ólafur og sá sem vill láta kalla sig Reykjarvíkurbashi. Mér skilst að það sé óvirðing við forsetaembættið að nota ekki Hr. þegar talað er um forsetann. Í ljósi þess að ég ber hvorki virðingu fyrir forsetaembættinu né þeim sem gegnir því núna (eins og ég hef fjallað ítarlega um áður) ætti ég samt kannski að sleppa því. Mig minnir þó að Ólafur Ragnar hafi eitt sinn verið mjög góður ræðumaður og flutt ýmsan hvassan pistilinn úr ræðustól Alþingis og á pólitískum fundum. Núna er hann hins vegar búinn að tileinka sér þessa mærð og þennan óeðlilega talanda sem helst einkennir presta og aðra froðusnakka. Það var raun að hlusta á hann í útvarpinu áðan og raunar endaði það á því að ég hljóp út og setti kartöflurnar á grillið meðan ég beið eftir næstu frétt. Hvenær ætli landinn átti sig á tilgangsleysi (og aðalsmannahugsunarhætti) forsetaembættisins og leggi það niður?
Háttvirtur borgarstjóri var í Kastljósviðtali í gær. Það er óskemmtilegt að verða vitni að svona löguðu og þá sérstaklega stuttu eftir að hafa lýst stuðningi við hann í Listaháskólamálinu. Helgi Seljan þurfti að hafa mikið fyrir því að fá svar við þessum tveimur spurningum sem hann lagði upp með að fá svarað, þ.e. hvernig bar brottvikningu Ólafar úr skipulagsráði að og hver er afstaða Ólafs gagnvart Listaháskólanum á Laugarveginum. Svo loksins þegar Ólafur svaraði þessu tvennu var eins og Helgi tæki ekki eftir því og hann hélt áfram að spyrja. Mér sýnist líka að hann sé að draga í land þar og ætli að leyfa þessu skrýmsli að rísa. Ólafur kom hins vegar mjög illa út úr þessu viðtali og það var fáránlegt að horfa á hann tala út og suður og reyna allt til að forðast að svara spurningunum. Hins vegar er athyglisvert ef rétt er það sem hann sagði í lok viðtalsins, að hann hefði verið boðaður í Kastljós til að ræða um Bitruvirkjun og umhverfismál. Bæði að Katljós sé að blekkja menn til að mæta og eins að hann hafi trúað þessu. En svo getur líka verið að hann sé að rugla með þetta eins og annað.
Ég held hins vegar að hann hafi lítið um það að segja, þ.e. hann hættir sem borgarstjóri eftir u.þ.b. hálft ár og nær örugglega ekki inn í borgarstjórn eftir næstu kosningar. Reyndar grunar mig að þegar þar að kemur að Hanna Birna eigi að taka við stjórnartaumunum lýsi Ólafur því yfir að atið í honum og ágangur fjölmiðla hafi verið slíkur að hann sé búinn að fá yfir sig nóg og hafi ákveðið að hætta í pólitík. Þá kemur Margrét Sverris aftur inn í borgarstjórn og meirihlutinn fellur einu sinni enn. Ólafur sýndi það í viðtalinu í gær að honum er trúandi til alls og Össur Skarphéðinsson (meistari spunans) heldur því fram að þetta sé allt saman þrælskipulögð hefndaraðgerð hjá honum gagnvart Sjálfstæðisflokknum fyrir útreiðina á landsfundinum um árið og blekkingarnar þegar fyrsti meirihluti kjörtímabilsins var myndaður í kaffitíma í samræðum við Ólaf.
Ég held samt að það hafi verið rétt ákvörðun hjá honum að skipta um fulltrúa í skipulagsráði og að ekki eigi að vinna þessa tillögu að Listaháskóla frekar, heldur fleygja henni.
Nú pönkast almenningur eins og hann mest getur á Óafi F. fyrir að víkja fulltrúa sínum úr skipulagsráði. Sumir hvetja meira að segja samstarfsmenn hans í borgarstjórn til þess að þverbrjóta rétt Ólafs til að hafa sjálfdæmi um það hverja hann skipar sem sína fulltrúa í nefndir og ráð á vegum borgarinnar.
Við skulum ekki gleyma því að Ólafur varð frægur að endemum fyrir að slíta síðasta borgarstjórnarmeirihluta þegar Sjálfstæðisflokkurinn var til í að gefa honum borgarstjórastólinn og kaupa fyrir hann tvo timburhjalla við Laugarveg. Öll hugmyndafræði Ólafs virðist ganga út á það að ekki megi rífa gömul hús í miðbænum, þau eigi að gera upp og það sem byggt sé eigi að vera í samræmi við það sem fyrir er. Ég skal viðurkenna að þessu er ég hjartanlega sammála. Þetta virðist vera eina stefnumál Ólafs (reyndar mjög undarlega orðað sem að það eigi að varðveita 19. aldar götumynd sem er ekki til) og það er þess vegna ekkert undarlegt við það, að þegar fulltrúi hans í ráðinu sem hefur um þetta að segja vill ekki taka undir stefnumálið, að sá verði að víkja.
Við skulum ímynda okkur að fulltrúi Vinstri-grænna í heilbrigðisnefnd Alþingis sæi ekkert athugavert við einkarekstur í heilbrigðiskerfinu og tæki bara vel í hugmyndir um að einkavæða velferðarkerfið eins og það leggur sig. Þætti einhverjum skrýtið ef VG myndi ákveða að skipta um fulltrúa?
Hanna Birna lýsti því strax yfir að vinningstillagan bryti í bága við stjórnarsáttmála meirihlutans og kæmi ekki til greina. Núna hefur meirihlutinn lýst því yfir að tillögunni verði að breyta. Fulltrúi Ólafs var því kominn í algera andstöðu við allan þann meirihluta sem hún sat fyrir en ekki bara Ólaf með því að vilja ekki hafna tillöguni strax.
Reyndar finnst mér undarleg vinnubrögð hjá skipulagsnefnd að ef tillögur um byggingar samræmast ekki yfirlýstri stefnu þá verði að vinna þær áfram. Ég hefði haldið að rétt væri að fleygja þeim og búa til nýjar sem samræmast stefnunni. Annars enda menn bara með einhverja ömurð sem er jafnvel enn verri en það sem nú liggur fyrir (þó ég efist um að það sé hægt). Mér þóttu skemmtileg orð Magnúsar, sem á að taka sæti Ólafar í skipulagsráði, um að þetta væri akkúrat svona hús eins og væri verið að rífa út um allt í Evrópu af því að þau eru svo ljót.
Einu mennirnir sem hafa lýst því yfir að þeim lítist vel á tillöguna eru Dagur B. Eggertsson og Björn Bjarnason. Annar er úr Árbænum og á heiðurinn af nýju Hringbrautinni en hinn er aðdáandi Bruce Willis nr. 1. Eru það mennirnir sem við treystum í skipulagsmálum?
Hingað til hefur verið ríkjandi í skipulagsmálum Reykjavíkur að byggja flatt og dreift í úthverfum og á nýjum svæðum en stóra ljóta kassa í grónum hverfum (Listaháskólinn, hátæknisjúkrahúsið og hverfið sem átti að byggja við Hlíðarenda).
Núna loksins virðist eiga að snúa af þeirri braut, a.m.k. í miðbænum. Ég hlýt að lýsa fullum stuðningi við það. Þó að það sé Ólafur F. sem stendur fyrir því.
Mig grunar að ef byggt verður eftir vinningstillögunni í samkeppni LHÍ muni í framtíðinni verða litið á húsið sem sambærilegt byggingarsögulegt slys og óskapnað eins og Moggahöllina og Gallerí Borgar-húsið.
En eru þá öll ný hús ljót? Af einhverjum ástæðum hafa hugtök eins og nýtingarhlutfall og byggingarkostnaður ekki skipt jafn miklu máli í gamla daga. Í dag eru flest öll hús hönnuð með beinum línum, kassalaga veggjum og gluggum, flötu þaki og allt úr steypu, járni og gleri (einstaka hönnuður setur viðarfleti á húsin sem gerir þau ögn hlýlegri) og öll eru þessi hús grá, sum með kvöð frá arkítekt að ekki megi mála þau.
Þetta er augljóslega gert í sparnaðarskyni. Kassalaga hús með flöt þök eru ódýrari í byggingu og ekkert pláss fer til ónýtis undir súð. Skreytingar eins og þakskegg, ufsar, útskornir listar og gluggakarmar kosta náttúrulega svimandi upphæðir og bæta ekki nýtingu “rýmisins” en mikið afskaplega eru hús sem hafa upp á þetta að bjóða skemmtilegri en nýju kassarnir.
Þrátt fyrir þetta eru ekki öll ný hús ljót. Dæmi: Guggenheim safnið í Bilbao (sem hefur verið sagt bera af hverju því sem mönnum gæti dottið í hug að sýna þar innandyra) og Vatnskubburinn í Bejing. Hvorugt þessara húsa myndi samt sóma sér á Laugaveginum. Innlend dæmi: Menningarhúsið á Akureyri og Hótel Centrum (sem er reyndar alveg skelfilegt nafn).
Aukin heldur sýnist mér eiga að byggja eftir ágætlega fallegum hugmyndum á Lækjargötu 2 og Laugavegi 4-6 (ég fann enga mynd af tillögunni.
Það sem þessi hús eiga sameiginlegt, fyrir utan að vera glæný, er að þau eru ekki beinir kassar og það gleður augað. Reyndar eru öll húsin sem ég valdi í miðbæ Reykjavíkur gamaldags en það er bara ekki við hæfi að byggja öðruvísi hús þar. Tillagan að nýja hótelinu á Lækjargötu 12 (þar sem Glitnir (áður Iðnaðarbankinn) er núna) er líka fín (fann ekki mynd) og kallast á við Lækjargötu 14b, ákaflega glæsilegt hús hinum megin við götuna.
Ég skil hins vegar ekki fólk sem vill byggja svona og svona í miðbænum.
Fyrra húsið er ólíkt því síðara hins vegar frekar flott og myndi sóma sér vel í Borgartúninu, Kópavogi eða á Geirsnefi (bara ekki í miðbænum). Og þó það sé fallegt, finnst mér glerskreytingin ekki tveggja milljarða virði (kannski 200 milljóna, en ekki meir).
